دروغگویی، لاف زنی و پزدادن در کودکان

دروغگویی، لاف زنی و پزدادن در کودکان

چکیده :

برخی مواقع شاهد دروغگویی و لاف زدن کودکان بوده ایم.نکته مهم کشف ریشه و نحوه حل موضوع است. اگر کودکی دروغ می گوید به جای اینکه عصبانی و ناراحت شویم بهتر است که آرامش خود را حفظ کنیم و سعی کنیم بفهمیم که چرا دروغ می گوید و کدام یک از این علت‌ها باعث دروغگویی او شده است؟!

 پیدا کردن علت حرکات، شرط اصلی و مهم درمان و پیشگیری از آن است. بنابراین بهتر است به نکات زیر توجه کنیم: ...

به اشتراک بگذارید

print
چاپ صفحه
send-to-friend
ارسال به دوست
wish
افزودن به لیست علاقه مندی

امتیاز شما به این مطلب

تعداد امتیازها: 1

دروغگویی، پزدادن و لاف زنی در کودکان

همه ما در بسیاری از مواقع دروغ می گوییم و با تغییر شکل دادن واقعیت می کوشیم دروغ هایمان را توجیه کنیم، ولی وقتی یکی از کودکانمان دروغ کوچکی می گوید بسیار عصبانی و برآشفته می شویم. راستی چرا بچه ها دروغ می‌گویند؟ آیا ذاتاً دروغگو هستند یا دروغ گفتن را از ما بزرگترها یاد می گیرند؟ آیا رفتار ما طوری است که آنها را مجبور به دروغ گفتن می کند یا از دروغگویی خوششان می آید؟

خوب است بدانید کە یک بچه دروغگو به دنیا نمی‌آید بلکه آن را مثل بقیه کارها و رفتارهای دیگر کم کم از ما یاد می گیرد. اگرچه کودکان به خوبی می‌دانند که دروغ گفتن بد است و به قول خودشان "دروغگو دشمن خداست" اما باز به علت های مختلف دروغ می گویند.

 

علل دروغگویی:

 

مهمترین علل دروغگویی کودکان را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد:

  • خشونت با کودکان به خصوص کتک زدن آنها باعث می شود که بچه ها از پدر و مادر خود بترسند و از ترس به آنها دروغ بگویند.
  • تقلید کودکان از بزرگسالان علت دیگر دروغگویی آنهاست. پدر و مادری که خود دروغ می گویند چگونه انتظار دارند فرزندشان راستگو باشد؟ بچه ها بیشتر از آنکه حرف های بزرگترها را گوش کنند از کارهای آنها تقلید می کنند.
  • توقع ما اگر از توانایی کودکان بیشتر باشد آنها را مجبور به دروغگویی می کند چرا که تلاش آنها برآورده کردن انتظار ماست بنابراین اگر موفق نشوند به دروغ روی می‌آورند.
  • کمبود محبت و بی توجهی به کودک یکی دیگر از علل دروغگویی کودکان است. وقتی به حد کافی به فرزندانمان محبت و توجه نمی کنیم آنها برای جلب نظر ما دروغ می گویند.
  • ملامت و سرزنش زیاد و مقایسه دائم کودک با کودکان دیگر سبب می شود او خود را کمتر از دیگران بداند و احساس تقصیر، گناه و حقارت کند و برای سرپوش گذاشتن روی این احساسات به دروغ، خود را بهتر از آنچه هست نشان دهد.
  • مخالفت با کودک و امر و نهی زیاد او و جلوگیری مداوم از کارهایی که می خواهد انجام دهد باعث لجبازی او می شود و لجبازی، دروغگویی کودک را به دنبال دارد.
  • خیالپردازی زیاد کودکان به خصوص در سنین پایین سبب می شود که بچه ها دروغ های عجیب و غریب بگویند. کودکان در این دوران هنوز تفاوت بین واقعیت و خیال را به خوبی درک نمی کنند و گاهی آرزو ها، نگرانی ها و خیالپردازی های خود را به صورت پیشامدهای واقعی تعریف می کنند.

 

چه کنیم که بچه ها دروغ نگویند؟

 اگر کودکی دروغ می گوید به جای اینکه عصبانی و ناراحت شویم بهتر است که آرامش خود را حفظ کنیم و سعی کنیم بفهمیم که چرا دروغ می گوید و کدام یک از این علت‌ها باعث دروغگویی او شده است؟!

 

 پیدا کردن علت حرکات، شرط اصلی و مهم درمان و پیشگیری از آن است. بنابراین بهتر است به نکات زیر توجه کنیم:

  1. با کودکان با خشونت رفتار نکنیم و رابطه خود را با آنها بر اساس ترس قرار ندهیم.

  2. از آنها بیشتر از حد توانشان انتظار نداشته باشیم.

  3. به اندازه کافی به آنها محبت توجه کنیم.

  4. از مقایسه آنها با دیگران خودداری ورزیم.

  5. در راستگویی برای آنها الگو باشید به خصوص به آنها و در حضورشان دروغ نگوییم.

  6. با امر و نهی دائم خود کاری نکنیم که آنها با ما لجبازی کنند.

  7. با استفاده از قصه، نمایش، نقاشی و بازی، خیال پردازی آنها را پرورش دهیم و آن را در جهت مثبت هدایت کنیم.

سوای دروغگویی گاهی کودک شروع به لاف زدن، پز دادن و بلوف زنی می کند. مثلاً می‌گوید:" من در امتحان اجتماعی نمره 19 گرفتم ولی تو فقط 16 شدی"!! ، یا "پدر من قوی تر از پدر توئه" ، یا "من بهترین ورزشکار مدرسه هستم"

ممکن است به نظر کودکتان لاف زدن راهی برای غلبه بر دوستان و یا تحت تاثیر قرار دادن دشمنان بیاید، ولی واقعیت این است که هیچ‌کس لاف زدن را دوست ندارد. این مسئله به ویژه درباره کودکان ناخوشایند تر است زیرا معمولاً لاف زدن و پز دادن کودک نشانگر تزلزل شخصیت اوست. وی با استفاده از این روش به جبران خود انگاره ی ضعیف خویش می‌پردازد. بنابراین در آغاز، راه حل های اصولی کاستن از رفتار نامناسب را در پیش می گیریم و سپس بە افزایش اعتماد به نفس کودک می پردازیم.

 

به لاف زدنهای جزئی،بی توجهی کنید.

 برای هر کس طبیعی و عادی است که گاهی لاف بزند اما اگر دوستان کودک و خواهر و برادرش از لاف زدن او خسته شوند آن را اعلام می کنند و شما نمی توانید این رفتار را نادیده بگیرید.

 

بر روی لاف زدن اسم بگذارید:

زمانی که لاف زدن کودک به صورت یک مشکل درآمد به طور واضح بر روی کار او اسم بگذارید ولی آن را دروغ گفتن نخوانید. مثلاً بگویید:" سامان، تو تمام بعد از ظهر داشتی در این مورد صحبت می‌کردی که چقدر خوب بازی کردی ولی الان دیگه داری لاف میزنی ما به تو افتخار می کنیم ولی بسه!"

 

علت را بیابید:

هنگامی که می‌بینید کودک رفتار لاف زنانه ای را در پیش می‌گیرد درباره آن با او صحبت کنید تا دریابید که چرا کودک لاف زدن را لازم دیده است؟! به کودک نشان دهید که چطور لاف زدن اغلب نتیجه‌ای معکوس دارد. اگر کودک تلاش می‌کند که دیگران را تحت تاثیر قرار دهد از او بپرسید که وقتی می شنود که دیگران از خودشان تعریف می کنند چه احساسی پیدا می کند؟ و یا وقتی او شروع به لاف زدن می‌کند دوستانش چه می گویند؟ کاری کنید کودک رفتار خودش را ببیند.

یکی از جدیدترین لاف زدن های کودک را به صورت نمایشی اجرا کنید شما نقش کودک را بازی کنید و سپس جای تان را با هم عوض کنید و به او واکنش خودتان را نشان دهید. به کودک راه‌های دیگری را برای تحت تاثیر قرار دادن مردم بیاموزید. به کودکتان بگویید که اگر می‌خواهد دیگران به او توجه کنند راه های بهتری برای تأثیر تحت تاثیر قرار دادن آنها وجود دارد.

 

راه های زیر برای جلب توجه مناسب هستند:

  • به کودکتان بیاموزید که چطور کلمات تعارف آمیز و خوشایند بگوید، چون هرکسی دوست دارد که مورد توجه و تحسین قرار گیرد.
  • نقش موقعیت‌هایی را بازی کنید که در آن کودک می‌تواند بیاموزد که چطور به طور طبیعی حرف های خوشایند به دیگران بگوید.
  • به کودک کمک کنید که مهارت هایی را کسب کند. به او بگویید کسی که مدام لاف میزند در واقع در حال تقاضا کردن از دیگران است که به او توجه کنند.
  • اگر کودک با خودش راحت باشد و به اصطلاح با خودش درگیری نداشته باشد نیازمند این همه پس خوراند نخواهد بود. به او کمک کنید تا مهارت های را بیابد تا بی آنکه تقاضا کند توجه کسب کند.
  • به کودک بیاموزید که برنده یا بازنده خوبی باشد. کودکان دیگر کسانی را که عقاید جالب و درخشانی دارند و می‌دانند که چطور از دیگران تبعیت کنند دوست دارند.
  • الگوی خوبی برای کودک‌تان باشید.
  •  به بررسی رفتار خودتان بپردازید و ببینید آیا در مورد دارایی ها و انجام دادن کارهای تان مدام لاف می‌زنید؟ شاید تنها انعکاس رفتار خودتان را در کودک می بینید! اگر چنین است بکوشید رفتار خودتان را تغییر دهید تا نمونه قابل تحسینی برای کودک‌تان باشید.
  • رفتار و گفتار درست را تحسین کنید. زمانی که می بینید کودکتان کمتر لاف می زند و یا رفتار جدیدی را تمرین می کند درباره او اظهار نظر مثبت کنید. مثلاً بگویید:"چند روزه که ندیدم دیگه لاف بزنی خیلی عالیه!" ، یا:" باید واقعا بهت چشم روشنی بدم دیدم که همه دوستات داشتن از دوچرخه ت  تعریف می کردن و تو حتی یک بار هم پز ندادی خیلی متین رفتار کردی".
  • احساس عزت نفس ایجاد کنید. اگر کودک تان احساس عزت نفس کافی داشته باشد نیازی نخواهد داشت که دارایی‌ها و کارهایش را به رخ دیگران بکشد.
  • به کودکتان محبت بی دریغ ابراز کنید. کودکتان باید اطمینان یابد که او را به خاطر کسی که هست، دوست دارید. به او بگویید دوستش دارید و افتخار می کنید که فرزندتان است.
  • به کودکتان کمک کنید تا مهارت ها، علائق و فعالیت‌هایی را یاد بگیرد و انجام دهد. کودکی که مهارت ها و علائقی دارد اطلاعات و تجارب بیشتری برای به اشتراک گذاشتن دارد. علاوه بر این درباره خودش احساس بهتری پیدا می کند. زیرا اطلاعات و توانایی‌های ویژه‌ای دارد.
  • به حل و رفع مشکلات مدرسه ای کودک بپردازید اگر کودکتان در یادگیری مشکل دارد تمام روز او تبدیل به یک درگیری ناخوشایند می شود. کودکی که شکست های دائمی را تجربه می‌کند نمی‌تواند احساس موفقیت یا توانایی داشته باشد با کمک گرفتن بکوشید در مدرسه احساس خوبی داشته باشد.
  • به کودکتان کمک کنید تا دوستانی پیدا کند. دوستی یکی از مهم‌ترین ارتباطات است کودکی که در دوست یابی مشکل دارد و یا از جمعیت طرد شده است تصویر منفی از خودش پیدا می کند.
  • فهرستی از رفتارهای مثبت تهیه کنید. این کار روش بسیار موثری است. با این که برای کودکانی که برداشت خوبی از خودشان ندارند مشکل است اما از کودکتان بخواهید که تمام رفتارهایی را که در خودش دوست دارد بنویسد شما نیز می‌توانید فهرستی از جنبه های خوب او را تهیه کنید. از او بخواهید که تحسین هایی که دریافت می کند و یا چیزهایی را که دیگران در او دوست دارند ثبت کند.
  • ثابت قدم باشید. اعتماد به نفس به سرعت ایجاد نمی شود، بنابراین حتما این کار را تبدیل به یک تلاش درازمدت کنید که هر روز بخشی از آن انجام می شود. همواره بکوشید که اظهارنظرهای مثبت را افزایش دهید در عین حال که انتقاد را به حداقل ممکن می‌رسانید.
  • پیامد های منفی را به کار بگیرید. اگر کودکتان به لاف زدن ادامه می‌دهد به تدابیری نیازمندید که رفتار او را تغییر دهید کودک را از فعالیت مورد علاقه اش محروم کنید مثلا بگویید:" تو در این مورد که چه شناگر بزرگی هستی لاف زدی،بنابراین فردا به استخر نخواهیم رفت!"
  • زمانیکه خیلی لاف می زند شاید لازم باشد مثلا بگویید:" تو آنقدر در مورد دوچرخه ای که قراره برات بخریم لاف زدی که میخوایم خریدن اونو به تعویق بیندازیم چند هفته صبر می کنیم تا ببینیم میتونیم بدون لاف زدن در مورد اون با دوستات صحبت کنی یا نه؟"
  • هم بازیهای کودک را محدود کنید:"به نظر می رسه که هر وقت با کوروش بازی می کنی باهاش مسابقه لاف زدن میذاری پس حق نداری در باقی هفته باهاش بازی کنی"

 

موفقیت فرزندان ایران زمین آرزوی  همیشگی تیم هوش سپید دات کام

              دوستدار شما- زهرا مرادپور- روانشناس بالینی

نظرات كاربران

نظرات خود را با ما در میان بگذارید

شما هم میتوانید نظر خود را در رابطه با این مطلب برای ما ارسال نمایید.

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید، اگر قبلا در سایت ثبت نام کرده اید اینجا را کلیک کنید.

captcha Refresh

عضویت در خبرنامه سایت

yesاگر میخواهید آخرین پیشنهادات، فایلهای هدیه رایگان و طرحهای تخفیف محصولات را در ایمیل خود دریافت کنید در خبرنامه ما عضو شوید.yes

           ایمیل شما نزد ما محفوظ است

logo-samandehi