نامه سرگشاده فرزندان به والدین

نامه سرگشاده فرزندان به والدین

چکیده :

بهتر است به درد دلهای فرزندانمان گوش دهیم. زیرا اگر امروز نجوای آنها را نشنویم فردا فریادشان ما را کر خواهد کرد، اعصابمان فلج خواهد شد و برای چاره جویی به هر دری خواهیم زد، به حرفهای ناگفته ی فرزندان مان  خوب گوش فرا دهیم.

به اشتراک بگذارید

print
چاپ صفحه
send-to-friend
ارسال به دوست
wish
افزودن به لیست علاقه مندی

امتیاز شما به این مطلب

تعداد امتیازها: 3

"نامه سرگشاده فرزندان به پدر و مادر"

 
گاهی ما پدر و مادرها (حتی ما که در حوزه ی آموزش و پرورش فعالیت داریم!!) در تربیت فرزندانمان دچار تردید می شویم و نمی دانیم که آیا روش تربیتی که در پیش گرفته ایم درست است یا نه؟ آیا در تربیت آنها سنگ تمام گذاشته ایم یا در جاهایی زیاده روی یا کوتاهی نموده ایم؟
بهتر است به درد دلهای فرزندانمان گوش دهیم. زیرا اگر امروز نجوای آنها را نشنویم فردا فریادشان ما را کر خواهد کرد، اعصابمان فلج خواهد شد و برای چاره جویی  به  هر دری خواهیم زد ، پیامهای زیر حرفهای ناگفته ی فرزندان ماست پس خوب گوش فرا دهیم :
 
  • من را بد عادت نکنید. من خوب می دانم که نباید همه ی آنچه را می خواهم داشته باشم ، فقط شما را امتحان می کنم.
  • از قاطع بودن نسبت به من نترسید. من قاطعیت را ترجیح می دهم زیرا به من نشان می دهد کجا ایستاده ام.
  • در برخورد با من از زور استفاده نکنید. این کار به من می آموزد که "قدرت" حرف اول را می زند ، من نسبت به راهنمایی شدن راحت تر پاسخ می دهم.
  • بی ثبات نباشید، این کار مرا گیج می کند و موجب می شود تا از هرچیزی دور شوم حتی از موقعیتهای سازنده.
  • قولهایی که ممکن است نتوانید عملی کنید ندهید، این کار شما را نزد من بی اعتبار خواهد کرد.
  • در دام تحریکات من گرفتار نشوید. اگر چیزی می گویم یا کاری می کنم فقط برای این است که شما را مضطرب کنم، زیرا در این صورت من پس از آن سعی خواهم کرد "پیروزی" های بیشتری از این طریق به دست آورم.
  • وقتی می گویم: " از شما متنفرم" خیلی نگران نشوید منظور من این نیست، می خواهم شما در باره ی آنچه نسبت به من انجام داده اید، احساس تأسف کنید.
  • کاری نکنید که من احساس کنم از سن واقعی خودم کوچکترم. از زندگی آینه ای بسازید که من بتوانم خودم را آنگونه که هستم در آن ببینم.
  • کارهایی که خودم می توانم انجام دهم برایم انجام ندهید زیرا به من احساس بچه بودن می دهد و پس از این شما را به خدمت خود در خواهم آورد.
  • اجازه ندهید که "عادات بد" بخش زیادی از توجهتان را به من اختصاص دهد این کار فقط مرا به ادامه ی آن تشویق می کند.
  • در حضور دیگران مرا اصلاح نکنید در خلوت و به آرامی بیشتر و تاثیر کذار تر یاد خواهم گرفت.
  • در اوج دعوا در باره ی رفتار من بحث نکنید. به دلایلی در چنین لحظاتی شنوایی من خوب نیست. اشکالی ندارد که اقدام لازم را انجام دهید اما بگذارید بعدأ در باره ی آن صحبت کنیم.
  • سعی نکنید مرا موعظه و نصیحت کنید ممکن است متعجب شوید اگر بگویم که من خوب می دانم که چه چیزی خوب و چه چیزی بد است.
  • به من این احساس را ندهید که اشتباهاتم گناه است. من باید یاد بگیرم که اشتباه کنم بدون اینکه احساس کنم خوب نیستم و بدون اینکه احساس گناه کنم.
  • عیب جویی نکنید. زیرا من مجبورم با تظاهر به کر بودن از خودم دفاع کنم.
  • برای رفتار اشتباه من درخواست توضیح نکنید. من واقعأ نمیدانم چرا آن کار را کردم.
  • آنقدر مرا زیر فشار قرار ندهید که راه راستگویی را بسته ببینم. من از دروغ گفتن می ترسم.
  • فراموش نکنید که من عاشق تجربه کردن هستم. از آن یاد می گیرم، بنابراین با من راه بیایید. از من در مقابل پیامدهای آن حمایت نکنید. من به یادگیری از طریق تجربه نیازمندم.
  • به بیماریهای جزیی من زیاد توجه نکنید. ممکن است اگر بیمار بودن توجه زیادی برای من به همراه بیاورد از تمارض لذت ببرم.
  • وقتی سؤالات "صادقانه" مطرح می کنم مرا خاموش نکنید، اگر بکنید خواهید دید که پرسیدن را متوقف می کنم و اطلاعاتم را از جای دیگر به دست می آورم.
  • به سؤالات "احمقانه" یا "بی معنی" من پاسخ ندهید. من فقط می خواهم شما را با خودم مشغول نگه دارم.
  • هرگز فکر نکنید که معذرت خواهی از من باعث کسر شأن شما خواهد بود. یک معذرت خواهی صادقانه باعث می شود من به طرز شگفت آوری به شما احساس نزدیکی کنم.
  • هرگز نگویید که شما کامل یا مصون از خطایید. این ادعا به من یاد می دهد که خیلی از امور را به شما واگذار کنم.
  • در خصوص وقت بسیار کمی که با هم می گذرانیم نگران نباشید، اینکه ما وقتمان را چگونه با هم می گذرانیم بسیار مهمتر است.
  • اجازه ندهید که ترسهای من موجب دلواپسی شما شود. این کار بیشتر مرا می ترساند. به من شهامت بدهید.
  • فراموش نکنید که من بدون تشویق شما نمی توانم پیشرفت کنم.
  • با من همانطور رفتار کنید که با دوستانتان رفتار می کنید و من هم دوست شما خواهم بود.
  • به یاد داشته باشید که من از یک الگو بیشتر یاد می گیرم تا از یک انتقاد.
  • پدرم ! مادرم ! به یکدیگر، به من و به خواهر و برادرم احترام بگذارید تا من هم به شما احترام بگذارم.
  • درگیری من با خواهر یا برادرم را جدی نگیرید. بگذارید خودمان مشکلمان را حل کنیم. شما قاضی نشوید.
  • مشکلات درسی مرا لجبازی یا تنبلی من تلقی نکنید. به من کمک کنید آنها را رفع کنم.
  • ضعیف بودن ریاضی یا دیکته ی من ربطی به هوشم ندارد. شاید در یادگیری مشکل داشته باشم. لطفأ تفاوت این دو را فراموش نکنید.
  • مرا با دوستان یا همسالانم مقایسه نکنید هر کدام از ما ویژگیهای خاص خود را دارد.
  • با من درباره نگرانی هایم در خصوص مدرسه،کلاس،درس و دوستانم صحبت کنید.
  • به خاطر رفتار غلطم مرا سرزنش نکنید این رفتارها را از خودتان یاد گرفته ام.
  • بیش از توانم از من توقع نداشته باشید. زیرا خود شما هم توانتان محدود است.
  • وقتی در مدرسه پیشرفتم کند می شود به من سرکوفت نزنید علت را جستجو کنید.
  • برای آموزش من و خواهر و برادرم از روشهای یکسان و مشابه استفاده نکنید.
  • اگر مطلبی را دیر یاد می گیرم از روی عمد نیست شاید انگیزه ی لازم را برای یادگیری در من ایجاد نکرده اید.
  • به من فرصت کمک کردن به دیگران و کشف محیط را بدهید تا سرشار از عزت و اعتماد به نفس شوم.
  • من از این همه کلاسهای فوق برنامه ی ورزشی و هنری خسته میشوم . تا کی باید در کلاسهایی شرکت کنم که شما دوست دارید؟ کمی هم به علایق من فکر کنید.
  • لطفأ از من توقع نداشته باشید کاری را که خودتان انجام نمی دهید انجام دهم . مانند مطالعه یا داشتن برنامه ریزی مناسب برای کارها.
  • اگر نقاط قوتم را مرتب مطرح کنید نیروی فوق العاده ای در خودم احساس میکنم .
  • در درونم احساس گناه به وجود نیاورید و کاری نکنید که خودم را مسئول خستگی و پیری شما و مشکلات خانواده تصور کنم. این بی انصافی است.
  • مرا در فعالیت های مشترک و اوقات فراغت شرکت دهید (مانند خرید کردن، پارک رفتن، ورزش کردن، تعمیر ماشین، تعمیر وسایل خانه، تماشای تلویزیون، بازی فوتبال، شرکت در مهمانی ها، فعالیت های مذهبی و ... ).
  • مرا تشویق کنید تا با اجرای تمرین ها و بازیهای حرکتی، رفتار ها و مهارت های حرکتی خود را تقویت کنم .
  • مدت زمان نشستن من پای تلویزیون و رایانه را مدیریت کنید. چون بی اعتنایی شما به بی برنامه گی من، به تدریج مرا گمراه می کند.
  • به من کمک کنید تا کار هایم را بدون شتاب زدگی انجام دهم.
و بالاخره :
  • به من کمک کنید تا در برخورد با امور فکر کنم و سوال مطرح نمایم و کورکورانه چیزی را نپذیرم.
 
موفقیت فرزندان ایران زمین آرزوی  همیشگی تیم هوش سپید
          دوستدار شما- زهرا مرادپور- روانشناس بالینی
 

جستارهای مرتبط :

نظرات كاربران

نظرات خود را با ما در میان بگذارید

شما هم میتوانید نظر خود را در رابطه با این مطلب برای ما ارسال نمایید.

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید، اگر قبلا در سایت ثبت نام کرده اید اینجا را کلیک کنید.

captcha Refresh

عضویت در خبرنامه سایت

yesاگر میخواهید آخرین پیشنهادات، فایلهای هدیه رایگان و طرحهای تخفیف محصولات را در ایمیل خود دریافت کنید در خبرنامه ما عضو شوید.yes

           ایمیل شما نزد ما محفوظ است

logo-samandehi